Na prve podatke o postojanju španijela nailazimo u 14-om stolječu, 500 godina kasnije, engleski su španijeli podijeljeni u 7 pasmina: Klamber, Suseks, Velški Špringer, Engleski Špringer, Poljski (Field), Irski Vodeni (Water), i Koker. Sve su nastale od španijelske vrste pasa koji su uvedeni u Englesku mnogo stolječa prije. Koker i Špringer su razvijeni  sa jednom razlikom, veličinom. Kinološki Savez Engleske (Kennel Club of England) ih je 1892 priznao kao različite pasmine. Američki i Kanadski kinološki savez je  u 1940-im priznao engleskog koker španijela kao posebnu vrstu u odnosu na američkog koker španijela. Ime koker (Cocker) dolazi od engleske riječi woodcock, što znači šljuka. Za lov ove ptice su kokeri prvobitno i bili uzgajani, a pokazali su se generalno dobri u lovu pernate divljači. Dobri su i u aportu i lovu po teško pristupačnim terenima. Zbog prirodno dobrog karaktera engleski koker španijel se danas češće koristi kao pas za pratnju. Ono po čemu su postali poznati su slijedeće stvari: praćenje traga, lov, aport (dobavljanje), motrenje, agilnost i natjecateljska poslušnost.